• Polski
  • Deutsch
  • Română
  • Slovenčina
  • Русский
  • Français
  • English

Wyszukaj na stronie

Baza wiedzy

System start-stop a wymiana akumulatora

Wymiana akumulatora w samochodzie wyposażonym w system start-stop może okazać się bardziej problematyczna niż początkowo się wydawało. Pierwszą trudność napotyka się zazwyczaj już na etapie lokalizacji baterii, kolejną – przy wyborze nowego urządzenia, a następną – w momencie adaptacji nowego akumulatora. O tym wszystkim piszemy poniżej.

Lokalizacja akumulatora

W samochodach bez systemu start-stop akumulatory są zazwyczaj, chociaż nie zawsze, zlokalizowane pod maską i ich wymiana nie wymaga zaawansowanych umiejętności ani specjalnego sprzętu. W przypadku pojazdów wyposażonych w ten system, akumulator może znajdować się np. w kabinie pod fotelem pasażera albo w bagażniku. Taka lokalizacja znacząco wpływa na czas wymiany urządzenia – wiadomo, że im trudniejszy dostęp, tym dłużej będzie to trwało. I zapewne będzie droższe.

Rodzaje systemów start-stop

Sam wybór nowego akumulatora również może nastręczać trudności. Trzeba pamiętać, że istnieją dwa rodzaje systemów start-stop. Dzieli się je ze względu na stopień złożoności na podstawowy oraz zaawansowany. W obu następuje wyłączenie silnika w momencie zatrzymania pojazdu i ponowne uruchomienie jednostki, gdy kierowca chce kontynuować jazdę. Różnica polega tylko na możliwości rekuperacji – zbierania energii z procesu hamowania – oraz ograniczaniu ładowania akumulatora przez alternator podczas przyspieszania. To potrafią wyłącznie zaawansowane systemy start-stop, które stosuje się coraz częściej.

Akumulatory dostosowane do typu systemu start-stop

Taki podział generuje konieczność używania konkretnego rodzaju akumulatorów w wybranych pojazdach. W systemach podstawowych wykorzystuje się baterie wyprodukowane w technologii EFB, czyli Enhanced Flooded Battery, zaś w zaawansowanych urządzeniach, zgodne z technologią AGM, czyli Absorbent Glass Mat. W autach z start-stopem w ogóle nie stosuje się natomiast akumulatorów konwencjonalnych, ze względu na ich przedwczesne zużycie.

EFB muszą mieć powłokę poliestrową na płycie dodatniej, aby skuteczniej utrzymywać masę czynną urządzenia w płycie. To pozwala uzyskać dwa razy wyższą wytrzymałość cykliczną niż w tradycyjnych akumulatorach.

W AGM zwiększa się efektywność pracy urządzenia poprzez stosowanie mat z włókna szklanego nasyconych elektrolitem pomiędzy płytami ołowianymi. Plusem tego typu akumulatorów jest m.in. możliwość pracy nawet przy niskim poziomie naładowania.

Warto pamiętać, że teoretycznie da się zamontować akumulator AGM w samochodzie, w którym wcześniej wykorzystywało się EFB, ale nigdy odwrotnie. Jeśli macie jakiekolwiek wątpliwości co do tego, jaki akumulator wybrać, najlepiej zdać się na pomoc specjalisty – mechanika albo sprzedawcy w profesjonalnym sklepie.

Adaptacja akumulatora

W trakcie wymiany urządzenia trzeba mieć na uwadze także konieczność adaptacji, czyli zakodowania nowego akumulatora. Dzięki temu zyskuje się pewność prawidłowej gospodarki energetycznej w samochodzie. Czasami adaptacja jest automatyczna, czasami trzeba ją przeprowadzić ręcznie poprzez wpisanie kodu katalogowego części i kodu akumulatora po podpięciu auta do komputera. Z tego zaleca się przeprowadzenie wymiany w warsztacie.

Intercooler – działanie i awaryjność
Intercooler to dosłownie chłodnica międzystopniowa wykorzystywana w silnikach spalinowych z dodatkowym doładowaniem. Jak dokładnie działa to urządzenie? Czy jest uznawane za awaryjne? A jeżeli tak, to jakie objawy sugerują problem z intercoolerem? Kiedy można podejrzewać, że chłodnica przestała pracować prawidłowo? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
więcej
Przygotowanie samochodu do zimy
Zimą samochody są narażone nie tylko na niskie temperatury, lecz także na większą wilgotność powietrza, śnieg, a także sól i błoto pośniegowe. Żeby ograniczyć ryzyko wystąpienia awarii, warto się odpowiednio przygotować do tego okresu. Co sprawdzić lub wymienić w aucie przed zimą?
więcej
Różnice pomiędzy filtrami DPF a FAP
Filtry cząstek stałych stosuje się powszechnie od 2006 roku, kiedy to weszła w życie norma spalin Euro 4. Norma ta tak bardzo ograniczała ilość cząstek stałych, które mogą przedostawać się do atmosfery wraz ze spalinami, że wymusiła na producentach konieczność montowania wspomnianych filtrów w układach wydechowych. Część z nich zdecydowała się na tak zwane DPF-y, czyli filtry suche, a część na FAP-y – filtry mokre. Czym dokładnie różnią się te rozwiązania?
więcej